درسنامه آموزشی عربی (1) کلاس دهم انسانی

کَمِّلْ تَرجَمَةَ الْآیاتِ وَ الْأَحادیثِ التّالیَةِ.

1- یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنوا لِمَ تَقولونَ ما لا تَفعَلونَ﴾ _{الصَّفّ: 2}
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چرا می‌گویید آن چه که انجام نمی‌دهید.

2- ﴿وَ اعْمَلوا صالِحاً إنّی بِما تَعمَلونَ عَلیمٌ﴾ _{اَلْمؤمنون: 51}
و کارِ نیکو انجام دهید، به درستی که من به آن چه انجام می‌دهید آگاه هستم.

3- ﴿رَبَّنا لا تَجعَلْنا مَعَ الْقَومِ الظّالِمینَ﴾ _{اَلْأعراف: 47}
پروردگارا، ما را با قوم ستمگران قرار نده.

4- «لا تَنظُروا إلَی کَثرَةِ صَلاتِهِم وَ صَومِهِم وَ کَثرَةِ الْحَجِّ... وَلٰکِنِ انْظُروا إلَی صِدقِ الْحَدیثِ وَ أَداءِ الْأَمانَةِ.» _{رَسولُ اللّٰهِ (ص)}
به بسیاریِ روزه‌شان و روزه‌شان و بسیاریِ حج گزاردن ننگرید بلکه به درستی سخن و امانتداری آنها بنگرید.

5- «اِرحَمْ مَن فِی الْأَرضِ یَرحَمْکَ مَن فِی السَّماءِ.» _{رَسولُ اللّٰهِ (ص)}
به کسی که در زمین است رحم کن تا کسی که در آسمان است به تو رحم کند.

6- اُطلُبوا الْعِلمَ وَلَو بِالصّینِ فَإنَّ طَلَبَ الْعِلمِ فَریضَةٌ. _{رَسولُ اللّٰهِ (ص)}
دانش را طلب کنید گرچه در چین باشد، زیرا طلبِ دانش واجب است.

اِقرَأ الَْأَحادیثَ التّالیَةَ، ثُمَّ عَیِّنْ تَرجَمَتَهَا الصَّحیحَةَ.

1- «اِعمَلْ لِدُنیاکَ کَأَنَّکَ تَعیشُ أَبَداً وَ اعْمَلْ لِآخِرَتِکَ کَأَنَّکَ تَموتُ غَداً.» _{رَسولُ اللّٰهِ (ص)}
برای (دنیایت / دنیا) چنان کار کن گویی همیشه (زندگی می‌کنی / لذّت می‌بری) و برای آخرتت چنان کار کن گویی (فردا می‌میری / نزدیک است بمیری).

2- «اُنظُرْ إلَی ما قالَ وَ لا تَنظُرْ إلَی مَن قالَ.» _{أمیرُ الْمؤمنین علیّ (ع)}
به آنچه گفته است (بنگر / می‌نگرم) و به آن که گفته است (ننگر / نمی‌نگرم).

3- «إذا مَلَکَ الْأَراذِلُ هَلَکَ الْأَفاضِلُ.» _{أمیرُ الْمؤمنین علیّ (ع)}
هرگاه فرومایگان (به فرمانروایی برسند / گرامی شوند)؛ شایستگان هلاک می‌شوند.

4- «مَن زَرَعَ الْعُدوانَ حَصَدَ الْخُسرانَ.» _{أمیرُ الْمؤمنین علیّ (ع)}
هرکس (دشمنی / دوستی) کاشت؛ (زیان / سود) درو کرد.

5- «الْکَلامُ کَالدَّواءِ؛ قَلیلُهُ یَنفَعُ وَ کَثیرُهُ قاتِلٌ.» _{أمیرُ الْمؤمنین علیّ (ع)}
سخن مانند داروست. اندکش (سود می‌رساند / شِفا می‌دهد) و بسیارش کُشنده است.

6- إذا قَدَرْتَ عَلَی عَدوِّکَ؛ فَاجْعَلِ الْعَفوَ عَنهُ شُکراً لِلْقُدرَةِ عَلَیهِ. _{أمیرُ الْمؤمنین علیّ (ع)}
هرگاه بر (دشمنت قادر شدی / دشمن را شکست دادی)، بخشیدنِ او را شکرانۀ قدرت یافتن بر او (قرار می‌دهی / قرار بده).

7- قَولُ «لا أَعْلَمُ» نِصفُ الْعِلْمِ. _{أمیرُ الْمؤمنین علیّ (ع)}
گفتنِ (می‌دانم / نمی‌دانم)، نیمی از دانش است.

ضَعْ فِی الدّائِرَةِ الْعَدَدَ الْمُناسِبَ. «کَلِمَةٌ واحِدَةٌ زائِدَةٌ.»

1- اَلشََّرَرَةُ: قِطعَةٌ مُنفَصِلَةٌ عَنِ النّارِ الْمُستَعِرَةِ.
زباله آتش: پاره‌ای گسسته از آتش فروزان است.

2- اَلشَّمْسُ: جَذوَتُها مسُتَعِرَةٌ، فیها ضیاءٌ وَ بِها حَرارَةٌ مُنتَشِرةٌ.
خورشید: پاره آتش آن فروزان است. در آن نور است و با آن حرارتی پراکنده است.

3- اَلْقَمَرُ: کَوکَبٌ یدَورُ حَولَ الَْأَرضِ؛ ضیاؤُهُ مِنَ الشَّمسِ.
ماه: ستاره‌ای است که دور زمین می‌چرخد؛ نورش از خورشید است.

4- اَلْغَیْمُ: بُخارٌ مُتَراکِمٌ فِی السَّماءِ یَنزِلُ مِنهُ الْمَطَرُ.
ابر: بخاری متراکم در آسمان است که باران از آن می‌بارد.

6- اَلْفُستانُ: مِن الْمَلابِسِ النِّسائیَّةِ ذاتِ الْأَلوانِ الْمُختَلِفَةِ.
لباس‌های زنانه: از لباس‌های زنانه با رنگ‌هایی مختلف است.

7- اَلدُّرَرُ: مِنَ الْأَحجارِ الْجَمیلَةِ الْغالیَةِ ذاتِ اللَّونِ الْأَبیَضِ.
 مروارید‌ها: از سنگ‌های زیبای گران قیمت با رنگ سفید هستند.

کلمه اضافی: 4- اَلْأَنعُمُ: (نعمت‌ها)

ضَعْ هٰذِهِ الْجُمَلَ وَ التَّراکیبَ فی مَکانِهَا الْمُناسِبِ.

هٰؤلاءِ فائزِاتٌ / هٰذانِ الدَّلیلانِ / تلکَ بَطّاریَّةٌ / أوُلئٰکَِ الصّالحِونَ / هٰؤلاء الْأَعداءُ / هاتانِ الزُّجاجَتانِ

ضَعِ الْمُتَرادِفاتِ وَ الْمُتَضادّاتِ فی مَکانِهَا الْمُناسِبِ. = ≠

ضیاء/ نامَ / ناجِح / مَسرور / قَریب / جَمیل / نِهایَة / یَمین / غالیَة / شِراء / مَسموح / مُجِدّ

اُرسُمْ عَقارِبَ السّاعاتِ.